چت هوشمند عمومی
- دانش عمومی
- Context محدود به مکالمه
- عدم شناخت ساختار سازمان
- عدم اتصال مستقیم به Workflow
- عدم شناخت سطح دسترسی داخلی
Enterprise AI زالوب برای اتصال مدلهای هوش مصنوعی به اسناد، دادهها، سیستمها و Workflowهای سازمان طراحی میشود؛ با کنترل سطح دسترسی، Context سازمانی و امکان تعریف اقدامات کنترلشده.
یک مدل عمومی درباره اینترنت و دادههای عمومی میداند؛ Enterprise AI باید بتواند در چارچوب اطلاعات، فرآیندها و دسترسیهای خود سازمان کار کند.
معماری Enterprise AI فقط از مدل زبانی تشکیل نمیشود. چند لایه برای دریافت Context، کنترل دسترسی، تحلیل و اجرای Action با یکدیگر کار میکنند.
اسناد، فایلها، CRM، پروژهها، فرمها و سایر منابع مجاز.
پیدا کردن بخشهای مرتبط از منابع بر اساس درخواست و سطح دسترسی.
ترکیب Context بازیابیشده با منطق درخواست و مدل مناسب.
بررسی نقش کاربر، مجوزها و محدودیتهای تعریفشده.
تولید گزارش، آمادهسازی خروجی یا اجرای Workflow کنترلشده.
اقدامات حساس میتوانند بهجای اجرای مستقیم، برای بررسی و تأیید کاربر مجاز آماده شوند.
جستجو در منابع سازمانی و بازیابی اطلاعات مرتبط با درخواست کاربر.
KNOWLEDGE RETRIEVALپاسخ بر اساس اطلاعات مجاز سازمان، نه فقط دانش عمومی مدل.
CONTEXT-AWARE AIترکیب اطلاعات چند سیستم یا سند برای ایجاد دید یکپارچهتر.
MULTI-SOURCE ANALYSISآمادهسازی خلاصه مدیریتی، گزارش عملیاتی و خروجی ساختاریافته.
STRUCTURED OUTPUTتشخیص مرحله بعد، آمادهسازی Task یا پیشنهاد اقدام بر اساس فرآیند.
WORKFLOW ASSISTANCEاتصال Toolها و Actionهای مشخص با Scope و کنترل تعریفشده.
CONTROLLED ACTIONSهر تیم میتواند بر اساس نقش، منابع مجاز و فرآیندهای خودش تجربه متفاوتی از Enterprise AI داشته باشد.
طراحی Enterprise AI باید همان ساختار مجوزهایی را که برای کاربران و اطلاعات سازمان تعریف شده است در فرآیند بازیابی Context و انجام Action نیز در نظر بگیرد.
درخواست و هدف کاربر را مشخص میکند.
Context مجاز را از منابع پیدا میکند.
مراحل لازم برای رسیدن به خروجی را تعیین میکند.
در Actionهای حساس تأیید کاربر گرفته میشود.
Tool یا Workflow مجاز اجرا میشود.
Enterprise AI بهتر است با یک مسئله مشخص، منابع محدود و معیار موفقیت قابل اندازهگیری آغاز شود.
مشخص کردن کاربران، Use Case و خروجی مورد انتظار.
مشخص کردن اسناد، سیستمها و Scope دسترسی.
پیادهسازی Retrieval، Prompt و جریان اولیه.
تست کیفیت، مجوزها و رفتار سیستم.
اضافه شدن منابع، Toolها و Use Caseهای جدید.
هدف Enterprise AI اتصال مدل به Context، دادهها و فرآیندهای مجاز سازمان است. بنابراین معماری آن علاوه بر مدل زبانی شامل Retrieval، دسترسی، Integration و در صورت نیاز Action Layer نیز میشود.
بله، در صورت مناسب بودن منبع و ساختار دسترسی، اسناد و پایگاههای اطلاعاتی میتوانند بهعنوان Source در معماری Retrieval استفاده شوند.
خیر. معماری باید Scope اطلاعات قابل بازیابی را بر اساس هویت، نقش و مجوز کاربر محدود کند.
RAG معمولاً Context مرتبط را برای تولید پاسخ بازیابی میکند. در معماری Agentic، سیستم میتواند علاوه بر Retrieval، چند مرحله را برنامهریزی کرده و Toolها یا Actionهای تعریفشده را نیز با کنترل مناسب استفاده کند.
در صورت تعریف Integration و مجوزهای لازم، Actionهای مشخص قابل طراحی هستند. برای عملیات حساس میتوان Human Approval را بخشی از Workflow قرار داد.
Use Case اولیه، کاربران هدف، منابع اطلاعاتی، سطح دسترسی، سیستمهای درگیر و خروجی مورد انتظار مهمترین ورودیهای فاز Discovery هستند.
خیر. شروع از یک Use Case محدود معمولاً امکان ارزیابی دقیقتر کیفیت، امنیت و ارزش عملیاتی را فراهم میکند و سپس دامنه سیستم میتواند مرحلهای توسعه یابد.
یک فرآیند، مجموعه اسناد یا مسئلهای که امروز زمان زیادی از تیم میگیرد مشخص کنید؛ همان میتواند نقطه شروع طراحی Enterprise AI باشد.